یکی از مهمترین فاکتور های تاثیر گذار بر موفقیت در تحصيلات تكميلي و شاید مهمترین فاکتور ، موضوع طرح تحقیق (پروپوزال) و کیفیت نگارش آن است.

برای نگارش پروپوزال استانداردهای مختلفی وجود دارد که جهت آشنایی ، یکی از روش های مرسوم نگارش پروپوزال به همراه محتوای آن در اینجا معرفی می گردد. این روش در اکثر قریب به اتفاق دانشگاه ها مورد تأئید است لذا پیشنهاد می شود حتی المقدور این استاندارد ها را جهت نگارش پروپوزال رعایت شود.

 

1-   عنوان پروپوزال:

عنوان پروپوزال در حقیقت تابلوی یک پروپوزال و نشانگر محتوای آن است. هر قدرعنوان پروپوزال بهتر انتخاب گردد، مستقیماً میزان موفقیت در جلسه دفاعيه بالاتر خواهد رفت. این قسمت می بایست به طور مشخص ماهیت انجام کار را نشان دهد. در تیتر پروپوزال دقیقاً باید کاری که قرار است انجام شود حداکثر در 12 کلمه بیان گردد. تیتر نباید کلی و مبهم باشد و یک خواننده با خواندن آن باید به محتوای کل پروپوزال پی ببرد.

 

2-  مقدمه:

در این قسمت به طور کلی باید موضوع تحقیق، علت و اهمیت انتخاب موضوع، اهمیت تحقیقات و کاربرد تحقیق توضیح داده شود.

 

3-   تحقیقات پیشین:

در این قسمت می بایست خلاصه تحقیقات انجام شده قبلی را در ارتباط با موضوع پروپوزال با ذکر منابع تبیین نمود.

 

4-  هدف تحقیق و فرضیه ها:

در این بخش می بایست هدف از انجام تحقیق بیان گردد. فرضیه ها به صورت دسته بندی شده مشخص شود. تا حد امکان فرضیه ها باید خلاصه، جامع و کامل باشد.

 

5-  روش تحقیق (متدولوژی):

در این بخش باید تعداد نمونه ها، روش نمونه گیری، ابزار تحقیق، روش انجام کار، روش های آماری تجزیه و تحلیل کیفی و کمی داده ها به طور کامل و دقیق توضیح داده شود. با توجه به این که تقریباً مهمترین قسمت پروپوزال پس از موضوع، این قسمت است می بایست توجه ویژه ای به این بخش شود. لازم به ذکر است که برخی از اساتید پس از موضوع تحقیق صرفاً این بخش را مطالعه نموده و نسبت به رضایت و یا عدم رضایت خود برای دفاع پايان نامه نظر می دهند. به همین دلیل این بخش را باید کاملاً دقیق تهیه نمود.

 

6-  محدودیت های تحقیق:

در این بخش محقق می بایست مشکلات علمی، اجتماعی، اقتصادی و ... و موانع انجام کار را به درستی بیان نماید.

 

7-  منابع و مؤاخذ:

در این قسمت باید با پیروی از استانداردهای موجود کلیه منابع ذکر شده در پروپوزال ارائه گردد.